In de spiegel zie je wie er een spelletje met je speelt

Ik vond weer een leuke quote op Insta: “It makes me sad because I’m such a fucking nice girl and ppl really try to play me like I’m stupid and then I have to be a fucking bitch.”

Haha, deze herken ik. Althans voor zover ik me soms in een hoek gedreven voel, waar ik me dan gedwongen voel keihard in de verdediging te gaan. Recent nog, toen iemand mij met diens problemen bleef lastig vallen, terwijl ik al honderd keer had aangegeven er niks aan te kunnen doen. En ik me zo langzamerhand genoodzaakt voelde om heel bot te reageren.

Ik zat al een poos met de situatie in m’n maag en bracht het laatst in bij een trainingsweekend van mijn vervolgopleiding. Daar zit je op jouw beurt natuurlijk ook weer in de coachee-stoel, en het lek was binnen twee gesprekken boven water. Want waar ik grotendeels bleef hangen in mijn ergernis over het gedrag van de ander, ondervroegen mijn mede-cursisten mij – terecht – vooral op mijn eigen gedrag: waarom blijf je steeds met die persoon in gesprek, terwijl je het eigenlijk niet wilt?

Als onze communicatie met iemand niet lekker loopt, is het zaak onze eigen reactie op het gedrag van de ander te onderzoeken

We hebben immers alleen invloed op ons eigen handelen; niet op dat van een ander. Hoe graag we dat soms ook zouden willen. Dus als we met iemand in een communicatie / relatie zitten die niet lekker loopt, heeft het weinig zin om naar de ander te wijzen. Het enige wat echt effect oplevert, is onze eigen reactie op het gedrag van de ander te onderzoeken.

Zowel het meisje uit de quote als ondergetekende laten feitelijk te vaak over onze grenzen gaan. Wat mijzelf betreft: in plaats van een ander kwalijk te nemen dat die mij niet met rust laat, kan ik beter onderzoeken waarom ik toch steeds op diens vragen inga, als ik daar eigenlijk vanaf wil.

En het meisje uit de qoute doet kennelijk dingen die ze eigenlijk niet wil en/of gaat met mensen om die haar eigenlijk niet zo liggen. Dat diezelfde mensen haar het gevoel geven ‘stupid’ te zijn, doet een doekje open over haar zelfbeeld. En ze wordt feitelijk niet boos op die mensen, maar op zichzelf, op het moment dat er een grens teveel is overschreden.

Kortom: de volgende keer dat jij denkt dat mensen een spelletje met je spelen, kijk dan in de spiegel. Dat doe je namelijk zelf.